یک میله فلزی کوتاه (معمولاً 6.5 یا 10 سانتیمتری) است که هر دو طرف آن سرِ چهارسو (PH2) دارد. ته آن هم ششگوش استاندارد است که مستقیم داخل سهنظام دریل شارژی، برقی یا پیچگوشتی جغجغهای قفل میشود.
سر پیچگوشتیهای ارزان و ضعیف بازار بعد از بستن چند تا پیچ سفت، لبههای چهارسویشان ساییده، هرز یا کچل میشود.
زیر فشار و گشتاور بالای دریل، دندانههای چهارسو کچل نشوند.
نوک نشکند و تاب برندارد.
چرا «دو سر»؟ (صرفه اقتصادی برای اوستاکار)
دو برابر کارکرد: اوستاکار وقتی با یک سر آنقدر کار کرد که ضعیف شد، کافی است نوک را درآورد، برعکس کند و از سر دوم استفاده کند.
با پول یک دانه نوک، عملاً کار دو تا نوک پیچگوشتی را میگیرد.
. چه کسانی خریدار و مشتری اصلی آن هستند؟
کنافکارها و سقف کاذبکارها: روزی صدها پیچ سازه و کناف میبندند؛ نوک معمولی سریع خراب میشود و فقط نوک سخت (Hard) میخرند.
کابینتسازها و MDFکارها: برای بستن انواع پیچ امدیاف و لولا گازور.
برقکارها و نصابهای ساختمانی: برای بستن کلید، پریز، داکت و ترانکینگ.