اسپکولوم یا (speculum) وسیلهای جهت کنار زدن بافتها حفرات و فراهم آوردن دید بهتر هنگام معاینه است. این وسیله اولین بار توسط یونانیها و روسها ساخته شده است. پرکاربردترین اسپکولوم، اسپکولوم واژینال است، هرچند اسپکولوم بینی، رکتوم، گوشی و دهانی نیز هنگام معاینه بهکار میروند. اسپکولوم واژینال و مقعدی اوایل توسط یونانیان و رومیان باستان استفاده میشد، و مصنوعات اسپکولوم در پمپئی یافت شده است. اسپکولوم مدرن واژینال، که توسط جی. ماریون سیمز ساخته شده است، از یک استوانه توخالی با انتهای گرد تشکیل شده است که به دو قسمت لولایی تقسیم شده، تا حدودی شبیه منقار اردک. این اسپکولوم در واژن قرار داده میشود تا برای معاینه واژن و دهانه رحم گشاد شود. اسپکولوم مدرن واژینال توسط جی. ماریون سیمز، یک پزشک مزرعه در شهرستان لنکستر، کارولینای جنوبی ساخته شده است. بین سالهای 1845 و 1849، سیمز دهها عمل جراحی را بدون بیهوشی بر روی حداقل 12 زن برده انجام داد. در این آزمایشها، سیمز تکنیکی را برای ترمیم فیستول ابداع کرد و در این فرایند اسپکولوم نوک اردک را اختراع کرد. این آزمایشها و توسعه گمانهزنیهای مدرن، باعث شد برخی سیمز را به عنوان «پدر پزشکی زنان و زایمان مدرن» بدانند. در دهه 1860، گمانه زنیها در رویههای عدالت کیفری در بریتانیا ادغام شدند. ...