یکی از وسایل اساسی و کلیدی در انجام معاینات و عمل های جراحی در حوزه گوش و حلق و بینی، لارنگوسکوپ است. لارنگوسکوپ از دو قسمت اصلی دسته و تیغه تشکیل می شود؛ در قسمت دسته، منبع انرژی (باتری نیکل یا باتری قابل شارژ) قرار دارد و برای منبع نور است. از لارنگوسکوپ برای معاینات و جراحی های ناحیه حنجره، گلو، تارهای صوتی و همچنین فواصل بین آن ها استفاده می شود. با توجه به گسترش انواع سرطان ها، استفاده از این دستگاه در معاینات، بیش از پیش برای تشخیص زود هنگام عارضه های ناحیه حلق متداول شده است. تیغه های لارنگوسکوپ، از دو مدل استاندارد به نام های Macintosh و Miller توسط کمپانی های معتبر استفاده، طراحی و ساخته می شود. تیغه های Macintosh حالت خمیده (برای کارهای ساده تر) و تیغه های Miller حالت مستقیم (معاینه تارهای صوتی و لوله گذاری های خاص و دشوار) دارند. پزشکان و جراحان با توجه به نوع کاربرد و سن بیمار، نوع تیغه را انتخاب می کنند. نوع نور تیغه ها هم معمولا یا به صورت لامپ معمولی خلا و یا زنون فایبراپتیک طراحی می شوند. علاوه بر دیدن گوش و حلق و بینی، با استفاده از لارنگوسکوپ می توان عمل لوله گذاری هم برای بیمار انجام داد.