(روانکاوی ژاک لکان (1901-1981م))
کتاب درآمدی تصویری بر لکان که به قلم یک نویسنده و تحلیلگر پیشرو لکان نگاشته شده است، بهشکلی درخشان ایدههای محوری نظریهی لکانی را روشن میکند. کتاب خواننده را از خلال مطالعهی اولیهی لکان دربارهی پارانویا، بهسوی ابداعات تحلیلیِ بعدیاش هدایت میکند: ابداعاتی نظیر افزودن زبانشناسی ساختاری به فرویدگرایی، و ایدههای جدیدش پیرامون «مرحلهی آینهای» نورَس، شکلگیری هویت و پویاییشناسی روان.
این کتاب همچنین آشکار میسازد که گرچه لکان تبدیل به شخصیت پرنفوذی در رهیافت پسامدرن به ادبیات، هنر، فلسفه و فمینیسم شده است، نظریههایش صرفاً مصداق نظرورزیهای فرهنگی نیستند، بلکه ریشه در کاربرد بالینی نیز دارند.
برای هرکسی که افسون ایدههای لکان شده اما همزمان از کیفیت آشکارا رازآلود و غامض نوشتههای او دلسرد است، متن روان داریان لیدر در کنار تصویرگریهای جودی گرووز درآمدی تمامو کمال فراهم میکنند.