میوه ای داریم با چندین نام : کَبَست، کَبَسته، خیار تلخ، شرنگ، خربزه ی روباه، خربزه ی تلخ، سیب تلخ، تیره کدو، هندوانه تلخ و…
شاید در گویش شما نامش چیز دیگری باشد. غالبا این میوه را با نام «هندوانه ابوجهل» می شناسند. ولی در کتب طب سنتی نام خاص این میوه «حنظل» است.
حنظل از میوه هایی است که در طب سنتی بارها نامش آمده و به منظور درمان های مختلف تجویز شده است. مصرف خوراکی این میوه ی تلخ مزه به طور مستقیم سخت است و مصرف خوراکی آن به صورت سر خود مشکل ساز خواهد بود. در بعضی نواحی توسط ادویه های مختلف، تلخیِ این میوه را می گیرند یا از آن ترشی تهیه می کنند( که مصرف حنظل به صورت ترشی هرگز توصیه نمی شود). عمده مصرف حنظل مصرف دارویی است.
روغن تهیه شده از حنظل سرشار از خواص درمانی است. اصلی ترین ویژگی این روغن، مفید بودن آن برای حفظ سلامت دهان و دندان و البته درمان دیابت است. استفاده از روغن حنظل، پوسیدگی دندان را درمان می کند، دندان های خراب شده را بازسازی می کند، عفونت دندان را تخلیه می کند، به سلامت لثه کمک می کند و مُسکنی قوی برای دندان درد است.
روغن حنظل خاصیت ضد میکروبی قوی دارد و به عنوان داروی ضد سرطان از آن یاد می شود. جهت رفع عفونت های گوارشی (کرم کدو و …) می توان از آن استفاده کرد. ضد یبوست بسیار قوی است.
جالب است بدانید که این روغن پادزهر سم مار و عقرب نیز می باشد. همچنین می تواند در درمان صرع موثر واقع شود