مریم گلی عضوی از خانواده نعناع و بومی منطقه مدیترانه است، اگرچه در بسیاری از نقاط جهان طبیعی شده است. سابقه طولانی در استفاده دارویی و آشپزی دارد و در دوران معاصر به عنوان یک گیاه زینتی باغی مورد استفاده قرار می گرفته است.
مریم گلی از زمان های قدیم برای دفع شر، مارگزیدگی، افزایش باروری زنان و غیره استفاده می شده است. رومیان از مریم گلی به عنوان “گیاه مقدس” یاد می کردند و آن را در مراسم مذهبی خود به کار می بردند. امروزه از مریم گلی برای مراقبت از مو، نیش حشرات و زنبور، ناراحتیهای عصبی، بیماریهای روحی، داروهای خوراکی برای التهاب دهان، زبان و گلو و همچنین برای کاهش تب استفاده می شود.
ویژگی های ظاهری مریم گلی:
مریم گلی درختچه ای همیشه سبز و چند ساله با ساقه های چوبی، برگ های مایل به خاکستری و گل های آبی تا ارغوانی است. تقریباً تا 60 سانتی متر رشد می کند و می توانند سفید، صورتی یا بنفش نیز باشند. این گیاه در اواخر بهار یا تابستان گل می دهد. برگها مستطیلی هستند و اندازه آنها به 65 میلی متر طول و 25 میلی متر عرض می رسد. برگها به رنگ سبز خاکستری، در سمت بالا زبر و در زیر به دلیل کرکهای نرم کوتاه و کوتاه تقریباً سفید هستند.
اندازه و فاصله کاشت مریم گلی:
بذر را در عمق 0.5 سانتی متری و در ردیف هایی به فاصله 30 الی 40 سانتی متر بکارید.
مراقبت از گیاه مریم گلی:
مریم گلی را در خاکی با زهکشی خوب در آفتاب کامل پرورش دهید. ...