کتاب در شبستان عرفان نویسنده نجیب مایل هروی

درست است که آراء خانقاهی و عرفانی دوره های متأخر به عللی گونه گون، از جلوه های انگیزنده و موجهای جوشنده خانقاهها و خانقاهیان پیش از مغول، و حتی تا هشتصد هجری، تهی و بی بهره می نماید، ولیکن قدر مستم این است که آراء خانقاهی خراسان و بطور عموم عرفان اسلامی، خاصه تا 800 هجری – بلکه با رمقی کمتر تا واپسین سالهای سده نهم هجری، عموما در حیات معنوی و مادی شرق و غرب جهان اسلام، و خصوصا در جهان بینی و شناخت شرق اسلام، چونان ایران و شبه قاره هند و پاکستان و آسیای صغیر سهمی چشمگیر و انکارناپذیر داشته است. البته این سخن بدیهی و معلوم نه به آن معناست که همه وجوه عرفان و آراء خانقاهی و صوفیانه را در درازنای نهصد سال مزبور، بتوان از نظر تفکر و اندیشه های نوین معنوی و پسندها و ارزشهای مادی جدید تأیید کرد و پذیرفت، بلکه مقصود این است که آراء مورد بحث در هر دوره ای، دارای وجوهی مفید و سازنده، و توأم با خواسته های….