دو دستی

دو دستی سفرنامه ای از منصور ضابطیان درباره ژاپن است که با نثری روان و طنزآمیز، تجربه های او را از این کشور مدرن و درعین حال سنتی روایت می کند. او در تابستان 1402 به شهرهایی مانند توکیو، کوبه، نارا و هیروشیما سفر کرده و در این کتاب، مشاهداتش را از فرهنگ، غذا، سبک زندگی و حتی قوانین این کشور با جزئیات جذاب و مقایسه هایی خواندنی با ایران بیان کرده است. درباره کتاب دو دستی کتاب دو دستی ترکیبی از خاطرات، تحلیل های اجتماعی و مشاهدات روزمره درباره ژاپن است. نام کتاب از یکی از رفتارهای رایج مردم این کشور الهام گرفته شده؛ اینکه هنگام دریافت چیزی از دیگران، آن را با دو دست می گیرند تا احترام خود را نشان دهند. نویسنده با نگاهی کنجکاو و طنزپرداز، فرهنگ ژاپن را از جنبه های مختلف بررسی می کند. او از رفتارهای اجتماعی ژاپنی ها، مثل تعظیم های مکرر و ادب خاص شان، تا عادت های غذایی شان مانند خوردن ماهی خام با جلبک، سخن می گوید. همچنین، سنت های قدیمی مانند پوشیدن کیمونو در عروسی ها و شباهت های فرهنگی میان ایران و ژاپن را به تصویر می کشد، از جمله درآوردن کفش ها قبل از ورود به خانه یا غذا خوردن روی زمین. کتاب علاوه بر توصیف شهرهای مختلف، به برخی قوانین خاص ژاپن نیز اشاره می کند. مثلاً این که هیچ فردی بالای 22 سال حق داشتن تابعیت مضاعف را ندارد و برای شهروند شدن باید تابعیت کشور زادگاهش را کنار بگذارد. ...