مقصود از احکام گناهان یا به تعبیر کاملتر: «احکام فقهی گناهان»، حکمهای تکلیفی شرعی (واجب، مستحب، مباح، مکروه و حرام) مرتبط با گناهان و محرّمات میباشد که باید حکم فقهی آن را فقیه و مجتهد (بر اساس راههای مشخص اجتهادی، از منابع فقهی) استنباط و سپس بیان نماید.
در نتیجه، مباحث آن مربوط به علم «فقه» میباشد. برای مثال، در مورد گناه «غِیبت» -به عنوان یک حرام فقهی و یک گناه کبیره-، غیبت کودک و مجنون یا مسئلۀ غیبت غیرمسلمان یا اساساً تعریف فقهی «غیبت» و...، موضوعات و احکام فقهی «غیبت» محسوب میشود.
تلاش بر این بوده که در این مجموعه تمامی اموری که حرام فقهی بوده و محل بحث ما است، اِحصا و بررسی شود و هیچ چیزی که در شریعت مقدس شرعاً حرام محسوب شده و در ثقلین بحثی -و لو اندک- از آن شده، از قلم نیفتاده باشد. از بزرگترین گناهان کبیره (که در رأس آن ها «شرک و کفر» است) گرفته تا گناهان کوچکتر، بررسی شده و با جستوجوهای گسترده و مراجعات متعدد به منابعی که ذکر خواهد شد، مسائل و استفتائات مربوط به این گناهان، استخراج و تنظیم و دستهبندی گردید.
با دستهبندی و عنوانبندیای که انجام شد، مجموع این گناهان، به هفتادوپنج مورد رسید. برخی از این عناوین، کاملا مشهور بوده و در ابواب کتب روایی و نیز فقهی-اخلاقی ما با همین عنوان از آنها یاد شده است؛ مثل غیبت، کذب(دروغ)، ربا، قطع رحم، نمّامی(سخنچینی) و... . ...