کتاب «ناخودآگاه سیاسی: روایت به مثابه عملی اجتماعاً نمادین» (The Political Unconscious: Narrative as a Socially Symbolic Act) اثر فردریک جیمسون (Fredric Jameson)، اثر کلاسیکی در نظریه ادبی مارکسیستی است که نخستین بار در سال 1981 منتشر شد. این کتاب با رویکردی تاریخی-سیاسی به بررسی رابطه میان سیاست و ادبیات میپردازد و نشان میدهد چگونه متون ادبی انعکاسی از ساختارهای اجتماعی و طبقاتی هستند. جیمسون با تحلیل آثار نویسندگانی چون بالزاک، گیسینگ و کانراد، نشان میدهد که روایتهای ادبی همواره در پیوند با بافت تاریخی و سیاسی خود شکل میگیرند. این اثر یکی از مهمترین آثار نظریهپردازی ادبیات در قرن بیستم بهشمار میرود.