نگارگری شاهنامه
این نگارگرانه باشکوه، صحنهای حماسی و پرکشش از پنجمین نبرد جویداری را به تصویر میکشد که میان دو قهرمان رخش، رهام و برمن، رخ داده است. این اثر که برگ ۳۴۲ بverso از شاهنامه شاهطهماسب است، لحظهای از تقابل و شجاعت را در پسزمینهای از وقار و اصالت به نمایش میگذارد. هنرمند با مهارتی بینظیر، پویایی حرکت اسبها و جدیت چهرههای رزمآور را در قابی کوچک اما عمیق ثبت کرده است که روایتگر افسانههای کهن ایرانزمین است.
تاریخ این اثر به سالهای ۱۵۲۵ تا ۱۵۳۰ میلادی بازمیگردد و نمونهای درخشان از هنر نگارگری دوران صفویه محسوب میشود. استفاده از رنگهای آبرنگ غیرشفاف، مرکب، نقره و طلای خالص، به این نگاره جلوهای ابدی و درخشان بخشیده است که نشاندهنده اهمیت و ارزش بالای این اثر در مجموعههای هنری جهان است. ترکیببندی دقیق و ظرافت خطوط، نشان از دقت نظر استاد نگارگر در بازسازی جزئیات صحنه نبرد دارد.
این قطعه نه تنها یک اثر هنری، بلکه دریچهای به سوی فرهنگ و ادب غنی ایران باستان است. شاهنامه فردوسی که این نگاره بخشی از آن است، به عنوان حماسه ملی ایران شناخته میشود و تصویرسازیهای آن در دوران طلایی هنر ایرانی، جایگاه ویژهای دارند. ...