مقرم تلاش کرده تا از منابع معتبر نقل کند و بر اساس روشنگری و اقامه دلیل و حجت سخن بگوید و با تفحّص و تطبیق و انطباق با اسناد معتبر، کتاب را بر مبنای تفکر و روانگویی در ذکر حقایق و رسانیدن معانی بنگارد.[1] وی به بسیاری از مقولات بیاساس و ساختگی اشاره میکند و با دلیل، آنها را ابطال میکند. همچنین این کتاب در پاورقیهای خود دربردارنده یک سری بحثهای فقهی و لغوی و ادبی است و تحقیقات متعددی راجع به الفاظ رایج بر زبان راویان ارائه میکند و خواننده از مصادری که مؤلف در تحقیقات و مباحث خود از آنها استفاده کرده، مستفیض میشود.
به طور کلی کتاب در هفت بخش تنظیم شده است:
بخش اول: مقدمهای درباره نهضت امام حسین(ع).بخش دوم: داستان کربلا.بخش سوم: خروج از مدینه.بخش چهارم: حرکت به سوی عراق.بخش پنجم: روز عاشورا.بخش ششم: شهادت اهل بیت.بخش هفتم: حوادث بعد از عاشورا.
آغاز کتاب با بیان اهداف چهارگانه نهضت امام حسین (ع) است که عبارتند از: ابطال بدعتهای بنی امیه، محو آثار جاهلیت وخرافات از شریعت اسلام، بیدار ساختن امت نسبت به منزه بودن ساحت دین از تحریفات و مطالب غیر واقعی ، اعلام بیزاری اولیای دین از دین غیر واقعی و تحریف شده