راهنمای تربیت فرزندانی تاب آور / دکتر فرانک دیکسون

تاب‌آوری روند تدریجی از رشد و گسترش ظرفیت‌های زیستی است که در مواجهه با چالش‌های هیجانی، اجتماعی و زیستی زندگی شکل می‌گیرد. جبران و ترمیم صدماتی که به فرد کمک می‌کند تا در مقابل مشکلات و دشواری‌های آینده با قدرت و توان بیشتری روبه‌رو شود. وقتی فرد با تله‌ها و مشکلات زندگی مواجه می‌شود تاب‌آوری را به اشکال مختلفی؛ مانند انعطاف‌پذیری در برابر سختی، دوباره از جا برخاستن و با مقاومت به راه خود ادامه دادن نشان می‌دهد. تاب‌آوری این امکان را برای فرد ایجاد می‌کند که در آینده تله‌ها و سختی‌ها را زودتر شناسایی کند و دیدگاه و نگرشی متفاوت از قبل و انعطاف‌پذیری بیشتری نسبت به آن شرایط داشته باشد. توان تاب‌آوری هر فرد به مجموعه‌ی باورها، مهارت‌هایش و حمایت‌هایی که دریافت می‌کند بستگی دارد. این توانایی در نتیجه‌ی تجربیات زندگی و شناخت ظرفیت‌های حمایتی فرد رشد و گسترش می‌یابد و به شکل‌گیری هرچه بیشتر پاسخ‌های تاب‌آورانه در او منجر می‌شود. آموختن اینکه چگونه می‌توان تاب‌آور بود، رشد عزت‌نفس و خوش‌بینی را در فرد ایجاد می‌کند. امروزه دانش‌آموزان دوره‌های متعددی را در زندگی‌شان تجربه می‌کنند و از آن‌ها گذر می‌کنند. ...