کتاب حاضر با توجه به ارتباط عرفان با سایر رشته ها، به تبیین رابطه میان عرفان و سیاست می پردازد.
این اثر به این سوال پاسخ می دهد که «آیا نگاه عرفانی به انسان و جهان، اندیشه سیاسی و اجتماعی خاصی را به دنبال می آورد یا این دیدگاه، تأثیری در حوزه سیاست عملی و نظری ندارد؟»
در این اثر، هفت تحلیل و دیدگاه متفاوت با عنوان های عرفان و فقاهت، عرفان و اندیشه، سازشکاری، عرفان انقلابی، قرائت لیبرالیستی، تجزیه و ترجمه و انقلاب عرفانی ارایه و تبیین شده اند.
از موضوعات این اثر می توان به چالش سیاسی عرفان و فقاهت، قرائت همدلانه منور الفکری، آثار عملی، آثار نظری، روش شناسی، نظر اول، نقص شواهد و شواهد نقض اشاره کرد.