(فیلمنامه و نمایشنامه فارسی،قرن 14)
«پنج» مجموعهای است از چهار نمایشنامه و یک فیلمنامه از محمود دولتآبادی؛ نویسندهای که بیش از هر چیز با رمانهای حجیم و جهانساز خود شناخته میشود. اما در این کتاب، دولتآبادی را در قالبی فشردهتر، موجزتر و صحنهمحور میبینیم؛ جایی که زبان، ریتم و سکوت نقش بسیار پررنگی دارند.
متنهای این مجموعه عبارتاند از:
1. خانهی آخر
2. تنگنا
3. گل آتشین
4. ققنوس
5. اتوبوس (فیلمنامه)
در این آثار، دولتآبادی به جای روایتهای طولانی و چندجلدی، به اتفاقهای محدود در زمانهای کوتاه رو میآورد. شخصیتها در این متنها بیش از آنکه از طریق توضیح توصیف شوند، از طریق گفتوگو، مکثها و فضا شکل میگیرند. زبان همچنان شاعرانه، گوشمحور و تنفسی است؛ همان زبانی که دولتآبادی به آن شهره است، اما اینبار در قالبی فشرده و صحنهای.
تصویرها در این متنها زادهی بدن، خاک، سایه، نور، سکوت و رفتارهای کوچک هستند؛ نه کنشهای بزرگ. ...