اوحدالدّین محمّدبن محمّد انوری (علی بن محمد انوری) معروف به انوری ابیوردی و «حجّةالحق» از شاعران و دانشمندان ایرانی سده 6 قمری در دوران سلجوقیان است. دیوان انوری، قریب به پانزده هزار بیت میباشد. این دیوان در قالبهای شعری مختلفی مانند قصیده و قطعه سروده شدهاست. بیشتر شهرت انوری برپایه قصاید اوست و اشعار فکاهی و هزل وی عمدتاً در قالب قطعه میباشند.