کتاب «نویسندگان پیشرو ایران» نوشتهی «محمدعلی سپانلو» است. این کتاب مروری بر قصهنویسی، رماننویسی، نمایشنامهنویسی و نقد ادبی دارد. ناشر دربارهی این اثر آورده است: «این کتاب به بررسی سرگذشت نثر معاصر (که آغاز آن را سال 1300 در نظر گرفته است)، دوره فترت از سال (1315-1300) که شامل مشخصات کلی دوران، تحقیقات ادبی و تاریخی، داستان نویسی، قضاوت یکی از معاصران این عصر یعنی نیما یوشیج پرداخته است و در پایان فصل نیز درباره مباحث یاد شده، نتیجهگیری خود را ارایه میدهد. وی در فصل سوم این کتاب به بررسی و نقش بازگشت محصلان ایرانی که عازم خارج از کشور شدهاند، پرداخته و معتقد است که بازگشت این گروه از محصلان به کشور موجب ایجاد موج جدیدی در کشور به ویژه فرهنگ آن شده است. سپانلو در فصل چهارم کتاب به بررسی وضعیت موضوعات فرهنگ و شیوه نثری محققان از جمله عبدالحسین زرین کوب، عیسی آرینپور، فریدون آدمیت، علی شریعتی و… در فاصله سالهای 1350 -1340 میپردازد و در طول بررسیها خود، خصلتهای اساسی این دوره را معرفی و بررسی میکند. ...