حکمرانی حزبی

حکمرانی حزبی تحزب و حکمرانی حزبی یکی از مفاهیم شناخته شده حوزه اندیشه سیاسی تحزب و حکمرانی حزبی است که همواره با مفاهیمی چون دموکراسی و آزادیهای سیاسی به ذهن تداعی می شده است. نخستین احزاب سیاسی به مفهوم نوین آن در ابتدای سده نوزدهم و در ایالات متحده آمریکا شکل گرفتند این احزاب در پی سامان یافتن نظام سیاسی و هموار شدن مسیر برای ورود عموم مردم به عرصه سیاست و حق انتخاب سیاسی به راه افتادند. از همین رو کارکرد اول آنها جذب مردم و هدایت آرای آنان در انتخابات بود. احزاب گروه های سازمان یافته ای که با هدف کنشگری سیاسی و در چهارچوب‌هایی مشخص و آرمان‌هایی مشترک میان اعضا تشکیل میشوند احزلب هستند. حزب سیاسی ممکن است قدرت طلب یا خدمت گذار به توده باشد، اما به هر روی لازمه وجود و بقای آن تلاش برای تصاحب قدرت و مسابقه برای کسب مناصب دولتی و حکومتی است. این مسابقه سبب میشود تا نگرشها و ایدئولوژی های مختلف سیاسی فرصتِ حکومت کردن پیدا کنند و با همین ،غرض تشکیلاتی رسمی به نام «حزب» را به وجود بیاورند. بنابراین مسئله تحزب در اندیشه شهید بهشتی فقط یک ایده آرمانی نیست، بلکه این دیدگاه را در ابعادی محدود، شهید بهشتی و همفکران او اجرایی کرده اند و حتی این تشکل از نگاه شهید بهشتی موفق به شکستن این طلسم شوم [شد] ...