زبان فارسی، سال نشر 1387، ناشر معاونت فرهنگی مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامی
این كتاب كه نمونههای معدود و در عین حال متنوعی از میراث مكتوب عرفان به زبان فارسی را از كهنترین منابع تا تألیفات و آثار معاصر در بردارد، با هدف استفاده دانشجویان و با مشخصات كتابهای درسی تدوین شده است. تفاوت آشكار و برجسته این كتاب با سایر كتابهای درسی بیشتر در مدخلهای هر درس رخ مینماید. در این مدخلها نویسنده مهمترین نكات و مباحثی را كه برای آشنایی با متن، مؤلف، پیام و زبان و سبك آن برای ورود به دنیای آن متن بایسته دانسته است یادآوری كرده و در حد لازم و مفید توضیح داده است.
كتاب با مقدمه ای از آقای محمد سرور مولائی آغاز شده است. سپس مؤلف ( روح الله چاوشی ) در مقدمهای كوتاه مراحل تدوین و تألیف كتاب را بیان می دارد. آنگاه متن كتاب با منظومه رستم و سهراب، سراینده شاهنامه، فردوسی بزرگ آغاز می شود. وی «این داستان را در بردارنده رازی میداند كه بر ملا شدن آن تنها در گرو تهذیب نفس و پاكی روان است.»
متن بعدی گزیدهای از كشف المحجوب هجویری درباره تصوف میباشد و به دنبال آن متونی را از تذكره الاولیاء عطار نیشابوری در یاد منصور حلاج، بایزید بسطامی، وعین القضاه همدانی آورده است.
نامههای عین القضاه همدانی متن برگزیده بعدی است كه پس از مقالات شمس عارفان، شمس تبریزی آورده است. ...