ابن طاووس در این کتاب، تنها ادعیه مطلقه را نقل کرده که اختصاص به زمانى خاص یا مکانى خاص ندارند. برخلاف کتبى مانند جمال الأسبوع و الاقبال که نظر به زمان و مکان هاى خاص داشتند. سید در هر موضوع از پیامبر صلى اللّه علیه و آله شروع کرده و به امام زمان عجل الله تعالى فرجه ختم نموده و پس از آن از غیر ائمه علیهم السلام هم مواردى نقل مى کند.
ابتداى کتاب، احراز وارده از معصومین علیهم السلام است و بعد از آن ادعیه و احراز هر یک از ائمه به صورت مفصل ذکر شده است. سپس ادعیه پیامبران گذشته به ترتیب آمده است.
سید در جاى جاى این کتاب شریف ادعیه و احرازى از خود با عنوان «دعاء ورد على خاطری» نقل نموده است. همچنین دعاهایى به عنوان ادعیه متفرقه از کتب مختلف آورده است. در پایان کتاب نیز چند فصل پیرامون اوقات استجابت دعا و صفات داعى و… حسن ختام کتاب گشته است.
سید رضى الدین بن طاووس که قصدش تنها تهیه کتابى در ادعیه بوده، تمام سندهاى ادعیه و روایات را حذف کرده و تنها به ذکر نام راوى از امام علیه السلام اکتفا نموده است. البته در بسیارى موارد نام مأخذ دعا را هم آورده است.
در کتاب حاضر بیانات مولف به زبان فارسی ترجمه شده و متن عربی ادعیه به طور کامل و ترجمه فارسی در ادامه متن عربی آن آمده است.