در مقدمه مهدی محبتی به کتاب «غصه نان، اکسیر جان»، چند نکته مهم وجود دارد:
عطار به عنوان پدر قصهگویی عرفانی: مهدی محبتی عطار را به عنوان «پدر قصهگویی عرفانی» معرفی میکند و شیوه قصهپردازی او را با سنایی مقایسه میکند1.
هنر قصهپردازی عطار: تأکید میکند که قصههای عطار صرفاً قالبی برای بیان معنا نیستند، بلکه دارای وجوه هنری و ساختاری هستند.
طیف وسیع مسائل: عطار در قصههایش به طیف وسیعی از مسائل فکری، فرهنگی، اجتماعی، سیاسی، روحی و روانی میپردازد که در کمتر جای دیگری در ادبیات فارسی دیده میشود.
کتاب "غصه نان، اکسیر جان" با عنوان "آثار منثور"، شامل منتخبی از قصههای منثور عطار نیشابوری است که مهدی محبتی گردآوری کرده و انتشارات کتاب پارسه آن را منتشر کرده است.
این جلد بر اساس کتاب "تذکره الاولیاء" عطار است و به زندگی و کرامات عارفان میپردازد1. مهدی محبتی در این کتاب، قصههای کوتاه و بلند از این اثر را با عناوین مناسب انتخاب کرده است1