از سال 1950 به بعد , توجه مربیان , روان شناسان و پزشکان به گروه خاصی از کودکان و آموزش آنان معطوف شد , که از نظر جسمی و مغزی دارای هیچ گونه عارضه مشخصی نیستند , ولی دچار نارسایی های ویژه در یادگیری و گاهی اوقات نابهنجاری رفتاری می باشند , نیز درمان آنان با روشهای متداول امکان پذیر نیست. نارسایی های این کودکان با واژه های مختلف در کتابهای روان شناسی و علوم تربیتی نام گذاری شده اند