در حوزه تعلیم و تربیت، اتخاذ روش صحیح و نتیجه بخش، امری مهم و ضروری است. چرا که لغزش و اشتباه در انتخاب روش و بکارگیری آن، می تواند به گمراهی و نابودی متربی منتهی شود. بنابراین باید در پی شناخت و بکارگیری بهترین و کارآمدترین روش های تربیتی باشیم و چه بهتر که در این خصوص به سراغ قرآن رفته، و این مهم را در پرتو آیات نورانی آن جستجو کنیم.
در کتاب روش های تربیتی در قرآن ، چهار روش «تذکر و یادآوری»، «موعظه و نصیحت»، «عبرت دهی» و «امر و نهی» از منظر قرآن مورد بررسی قرار گرفته است. دلیل اینکه این چهار مورد در کنار هم آمده اند، کارکرد مشترک یعنی جنبه هوشیارسازی و انگیزشی بودن آنهاست. ارتباط این چهار روش با هم به گونه ای است که یک طیف را در راستای تحقق یک هدف تشکیل می هند، در این طیف، ابتدا با روش عبرت دهی بر این امر تأکید می شود و در نهایت با امر و نهی، متربی برای تغییر رفتار با نوعی الزام و تحمیل مواجه می گردد.
مفاهیم و کلیات، روش تذکر و یاد آوری، موعظه و نصیحت، عبرت دهی، روش امر و نهی، فصول پنج گانه این کتاب را می سازند.