کتاب عرفان اسلامی اثر حسین شکرابی سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی

کتاب حاضر در هفت فصل سامان داده شده و ساختار کلّی آن بر اساس سولات اصلی و فرعی شکل گرفته است. در فصل نخست، به بیان ماهیت عرفان اسلامی، جنبه های عملی و نظری آن و نسبت آنها با اخلاق و فلسفه الهی، همچنین توضیح تفاوت میان عرفان و تصوّف پرداخته شده است. فصل دوّم به تبیین ماهیت شناخت عرفانی و اموری همچون شطحیات و مکاشفات عرفانی اختصاص یافته و مولّفه های اصلی عرفان اسلامی از قبیل، باطن گرایی، ذوقی بودن، شریعت مداری و تبیین طریق در فصل سوّم مورد توجّه قرار گرفته اند. در فصل چهارم، سه ساحت تحقیق، تقریر و پژوهش در مطالعه عرفان، مورد توجّه قرار گرفته اند. تحقیق به معنای درک وجودی و وجدانی حقایق عرفانی است، همچنین مقصود از تقریر، بیان مطالب عرفانی توسّط محقّقان عرفا، شارحان مدّعی تحقیق، آموزگاران و حکایتگران است. ساحت دیگری که برای مطالعات عرفانی در این کتاب مورد توجّه قرار گرفته، امر پژوهش است که از دو ساحت نخست تفکیک شده، و در ذیل آن به عناوینی همچون: ملاحظاتی در باب امکان پژوهش در عرفان، اقسام مطالعات عرفانی(عرفان توصیفی، علم عرفان و فلسفه عرفان) نیز رویکردهای اصلی در مطالعه عرفان( نگرش تاریخی، رویکرد پدیدار شناسانه و مطالعه سنّت گرایانه) و عناوین مورد توجّه عرفان پژوهان ( احیاء، تصحیح و مقابله متون عرفانی، تاریخ تصوّف، آداب و رسوم صوفیه، ملامتیه و فتیان- مستحسنات و مراسم-، مطالعات تطبیقی، اصطلاحنامه نویسی، مطالعات مفهومی و ترجمه آثار) ...