مترجم و مولف : اکبرایمانی روشنق
قطع:وزیری
جلد: گالینگور
"کلیله و دمنه" یکی از برجستهترین آثار ادبیات کلاسیک فارسی است که نهتنها گنجینهای از حکمت و اخلاق به شمار میرود، بلکه نمایشی از زیبایی و استحکام زبان فارسی در دوران سلجوقیان ارائه میدهد. این اثر که توسط ابوالمعالی نصرالله منشی ترجمه و بازنویسی شده، در حقیقت برگرفته از متون سانسکریت هند باستان است و هدف آن آموزش سیاست و اخلاق از طریق حکایات تمثیلی بوده است. نسخهای که با تصحیح دقیق مجتبی مینوی منتشر شده، این اثر ارزشمند را با ویراستی اساسی و توضیحاتی جامع به نسلهای جدید معرفی میکند.
"کلیله و دمنه" در اصل به زبان سانسکریت توسط فیلسوفی هندی به نام بیدبا نوشته شد. این کتاب که در قالب داستانهایی پندآموز برای پادشاهان هندی تهیه شده بود، در دوران ساسانیان به زبان پهلوی ترجمه شد و سپس در دوره اسلامی، با ترجمه نصرالله منشی به فارسی، شهرت و محبوبیت یافت. کتاب شامل مجموعهای از حکایات تمثیلی است که معمولا از زبان حیوانات نقل میشوند و مفاهیمی همچون خرد، اخلاق، سیاست و رفتار اجتماعی را با زبانی ساده و در عین حال عمیق بیان میکنند. شخصیتهای اصلی کتاب، دو شغال به نام «کلیله» و «دمنه»، نمادهایی از خردمندی و فریبکاری هستند که از طریق گفتوگوهای خود درسهای مهمی را به خوانندگان میآموزند. ...