نگارگری شاهنامه
این نگاره ارزشمند، برگرفته از نسخهی خطی شاهنامهی فردوسی است که در دوران حاکمیت مغول بر ایران خلق شده است. در این اثر هنری، کسری انوشیروان، پادشاه ساسانی و نماد عدالت، بر تختی باشکوه در مرکز تابلو تکیه زده است. این تصویر که روی پشتجلد (پشت) یکی از صفحات کتاب قرار دارد، صحنهای از دربار پادشاهی را به تصویر میکشد که با جزئیات دقیق و رنگهای اصیل، عظمت و وقار آن دوران را بازتاب میدهد.
در کنار پادشاه، شخصیتی با عمامهای پیچیده و مجلل به چشم میخورد که احتمالاً وزیر دانشمند و پارسا، بزرگمهر، است. این نگاره روایتگر یکی از مشهورترین داستانهای شاهنامه است؛ جایی که انوشیروان به پاس تعبیر رؤیایی دشوار توسط بزرگمهر، هفت جشن بزرگ برپا کرد. متن حاشیهی این تصویر، داستان جشن پنجم را روایت میکند که گواهی بر هوش و دانش بیپایان وزیر و حکمت پادشاه است.
توجه هنرمندان مغول به تولید نسخ مصور، به ویژه در حوزهی حماسههای حماسی ایران، منجر به خلق شاهکارهایی شد که ترکیبی از سلیقهی شرقی و سبکهای نوین بود. موضوعاتی مانند محافل باشکوه، جنگها، شکار و رویدادهای فراطبیعی که در شاهنامه وجود دارد، کاملاً با ذوق و سلیقهی حاکمان آن دوران همخوانی داشت. ...