فریدون و تیرگر
این نگارهی باشکوه که به سبک استاد رزا عباسی نسبت داده میشود، صحنهای حماسی از شاهنامه فردوسی را به تصویر میکشد. در این اثر، فریدون پهلوان جوان در مسیر سفر به سوی عراق برای نبرد با ضحاک پادشاه ستمگر، سوار بر اسب خود در حال عبور از رودخانهی خروشان دجله است. این صحنه نمادی از شجاعت و ارادهی یک فرمانده برای شکستن زنجیرهای ظلمت است که بر کشور گستردهی ایران سایه افکنده بود.
تصویرسازی با دقتی فوقالعاده جزئیات را نشان میدهد؛ فریدون با سپاهی از سوارکاران، در میان آبهای عمیق حرکت میکند و نگاهها به سوی قایقرانی در کنار رودخانه دوخته شده است. این قایقران با دقت و احتیاط تمام، از حمل سپاهیان خودداری میکند، زیرا آنان مجوز سفر را ندارند. این تعامل ظریف بین فرمانده و قایقران، داستانی از قانونمداری و پایبندی به اصول را در کنار نبردی بزرگ روایت میکند.
این برگ از یک نسخهی خطی نفیس شاهنامه است که با مرکب، رنگهای زنده و طلای خالص بر روی کاغذ خلق شده است. خط نستعلیق زیبا و حاشیههای منقوش، جلوهای از اوج هنر خوشنویسی و نگارگری در دوره صفویه را به نمایش میگذارد. ...