امروزه توجه به مقاصد و غایات در قوانین به یکی از اصول اساسی قانونگذاری تبدیل شده است. وجود چنین احکام و قوانینی در فقه و اجتهاد اسلامی، که در حقیقت نوعی قانونگذاری الهی برای اداره حیات بشری است، امری قابل پیشبینی است.
معتقدیم اگر با نگاهی دقیقتر به تراث امامی بنگریم ریشهها و شواهدی برای این نوع از اجتهاد خواهیم یافت که، اگر نگرانیهایی همچون افتادن به ورطه قیاس و اجتهاد رأی برطرف شود، میتوان این روش از استنباط را تقویت کرده و اجتهاد امامی را به این سو سوق داد.
این پژوهش با این هدف سامان یافته که به عنوان گامی ابتدایی، تاریخ اجتهاد امامی را با دقت کنکاش کند و تا حد توان به تمام ریشههایی که به نوعی در راستای این نوع از اجتهاد، که آن را «اجتهاد تعلیلمحور» تعریف میکنیم، هستند توجه کند و حمایت هر چند ابتدایی علمای امامیه، از دوران نص تا به امروز، را به منصه ظهور بگذارد.
این پژوهش با این هدف سامان یافته که به عنوان گامی ابتدایی، تاریخ اجتهاد امامی را با دقت کنکاش کند و تا حد توان به تمام ریشههایی که به نوعی در راستای این نوع از اجتهاد، که آن را «اجتهاد تعلیلمحور» تعریف میکنیم، هستند توجه کند و حمایت هر چند ابتدایی علمای امامیه، از دوران نص تا به امروز، را به منصه ظهور بگذارد.
نویسنده : سيدابوالحسن نواب
ناشر : انتشارات دانشگاه ادیان و مذاهب
نوع جلد : گالینگور
نوبت چاپ : چاپ اول
سال نشر : 1402