کتاب «جنگ چهرهی زنانه ندارد» اثر «سوتلانا آلکساندرونا الکسیویچ» را «عبدالمجید احمدی» به فارسی برگردانده است. در این کتاب، جنگ جهانی دوم از نگاه زنان روسی توصیف میشود که تجربهی حضور در این جنگ را داشتهاند. الکسیویچ (1948) جایزهی ادبی نوبل را در رشتهی مستندنگاری از آن خود کرده است. در توضیح پشت جلد آمده است: «جنگ چهرهی زنانه ندارد، روایت پرفرازونشیب این مستندنگار بلاروسی است از روزگار و خاطرات زنانی که در ارتش اتحاد جماهیر شوروی در جنگ جهانی دوم جنگیدند و حالا بعد از سالها از کابوسها، تنهایی و هولهایشان میگویند. او چندصد نفر از این زنان را مییابد و با تمامشان حرف میزند. از هر قشری هستند؛ پرستار، تکتیرانداز، خلبان، رختشور، پارتیزان، بیسیمچی و... و خاطرات تکاندهندهاند... . زنانی که پوتین پوشیدند و در ترکیب خاک و خون و ترس زنده ماندند... . الکسیویچ با تدوین این آدمها کنار هم کلیتی میسازد متناقض و شورانگیز، پرهیاهو و صامت... . در بخشی از کتاب میخوانیم: «من از مادرم خواهش کردم... التماسش کردم تو فقط گریه نکن... شب نبود، اما هوا تاریک بود، مادرامون که اومده بودن تا دخترهاشون رو بدرقه کنن، گریه نمیکردن، فریاد میزدن. مادرم مثل سنگ بیحرکت ایستاده بود. خودش رو نگه میداشت، میترسید بزنم زیر گریه. من دختر مامانیای بودم، تو خونه خیلی لوسم کرده بودن. ...