حضرت امیر المونین علی(علیه السلام)، بی تردید امیرسخن و خداوندگار بلاغت است. کلام او در نزد سخن سنجانِ ظرافت بین، فراتر از بشر و فروتر از خداست.
قطعه ای از سخن او به دست هر بلیغ و خطیبی می افتاد به شگفتی فرو می رفت و دست به دست می گشت، تا این که دانشمند نامور قرن چهارم هجری -سید رضی- را توفیق رفیق گشت و با همت و ذوق فراوان، پاره ای از خطبه ها، نامه ها و کلمات قصار آن امام همام (علیه السلام) را گردآوری کرد و نام نهج البلاغه را بر آن نهاد.
نهج البلاغه (وزیری)
حضرت امیر المونین علی (علیه السلام)، بی تردید امیرسخن و خداوندگار بلاغت است. کلام او در نزد سخن سنجانِ ظرافت بین، فراتر از بشر و فروتر از خداست.
قطعه ای از سخن او به دست هر بلیغ و خطیبی می افتاد به شگفتی فرو می رفت و دست به دست می گشت، تا این که دانشمند نامور قرن چهارم هجری -سید رضی- را توفیق رفیق گشت و با همت و ذوق فراوان، پاره ای از خطبه ها، نامه ها و کلمات قصار آن امام همام (علیه السلام) را گردآوری کرد و نام نهج البلاغه را بر آن نهاد.
اینک این کتاب عظیم افزون بر هزار سال است که در دست عالمان و حکیمان و سیاست مداران و مؤمنان است و هرکس به اندازه فهم خود از آن توشه برمی دارد. علاقه عالمان فارسی زبانِ عربی دان، سبب شد تا این اثر پرارج به فارسی ترجمه شود، همین علاقه، ترجمه های فراوانی را پدید آورد و هریک به سهم خود در انتقال کلام امام علی(علیه السلام) ...