مقاله هایی که در این کتاب گرد آمده، دربردارنده ادبیات جدید و آورده های تازه در درک «تمدن» و ماهیّت آن است. طرح مسئله های جدید، به کارگیری روش های نو و استفاده از رویکردهای متنوع در لابلای مقاله ها، چارچوب های قدیمی در تمدن پژوهی و پیش فرض های نادرست در میان محققان تمدنی در ایران را در هم می ریزد و افق های نظری تازه ای را در مطالعات اسلامی ـ تمدنی پیش می نهد. طرح ادبیات ترجمه ای (و گاه تطبیقی) در حوزه های تمدنی نه برای ایجاد تراکمی از مفاهیم غربی و گاه سکولار در تحقیقات اسلامی و انقلابی است، بلکه برای طرح مفاهیم تازه و خلقِ پرسش های نو (معطوف به چالش ها و نیازهای جدید) در موضوع «تمدن» است تا بلکه تمدن شناسان و تمدن پژوهان ایرانی با تکیه بر مصادر دینی و منابع بومی، تحقیقات به روز و کارآمدی را ارائه نمایند و نظرات و نظریات تمدنی شان را به چالش های امروزین در جهان کنونی معطوف سازند و البته تمدن را در «پاسخ های متراکم به نیازهای انباشتۀ انسان معاصر» پی بگیرند.