بخشی از کتاب
یکی از شیوههای قرآن، آوردن مثال است و این خود دلیلی بر تأثیر زیاد این روش در تفهیم و انتقال معارف الهی به مردم است. از جمله مثالهای قرآنی، تشبیه حق به آب و باطل به کف روی آب[1]، حق به شجره طیبه و باطل به شجره خبیثه[2]، کارهای کافران به خاکستری در برابر تندباد[3]، کارهای آنان به سراب[4]، بتها و طاغوتها به خانه عنکبوت[5]، دانشمند بیعمل به الاغی که کتاب حمل میکند[6] و تشبیه غیبت کردن به خوردن گوشت برادری که مرده است.[7]
خداوند، پیامبرش را نیز مأمور کرده تا از تمثیل استفاده کند و در اینباره میفرماید: «وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلَ الْحَیَاهِ الدُّنْیَا…».[8]
در سخنان ائمه: نیز بارها به استفاده از تمثیل سفارش شده است. همچنین امّ الائمه، حضرت صدّیقه شهیده، فاطمه زهرا3 نیز در مسجد مدینه در خطبهای علیه حاکمان وقت، این آیه شریفه[9] را تلاوت کرد و فرمود: مثال شما به خاطر پیمانشکنی نسبت به بیعتی که در غدیرخم با علی7 داشتید، مثال همان زنی است که میبافت و سپس بافتههای خود را پنبه میکرد.[10]
تمثیل، از ساده ترین، فطریترین و عمومیترین شیوههای انتقال مطلب است که مسائل معقول را محسوس و بدینوسیله راه را نزدیک و عمومی میکند. ...