نیایش، یکی از حالت های برجسته روح آدمی است که رابطه انسان و خدا را با لطافتِ خاصی تعریف می کند.
انسان در همین ارتباطِ ویژه است که خویشتن را می یابد و زندگی اش معنا و مفهوم می یابد.
مؤمنان و عارفان، بس درِ بسته به مفتاح دعا گشوده اند و مسیر زندگی خود را نورباران کرده اند.
به دلیل همین اهمیت است که «دعا» در آموزه های انبیا و اولیا و معصومان(ع) جایگاه ویژه دارد.
در مکتب اهل بیت، دعا و نیایش، نشانه برجسته ایمان است.
همه معصومان، دعا را بزرگ می شمردند و سخنانِ نیایش گونه از آنان در دست است، اما در این میان کتاب «صحیفه سجادیه» که سراسر آن دعاست،
ویژگی خاصی دارد و در آن، حضرت امام سجاد(ع) مطالب و موضوعات فراوانی در قالب دعا، مطرح کرده است.
در اثر حاضر، همه «صحیفه سجادیه» به فارسی روان و معیار، ترجمه شده و افزون بر آن، واژه های مشکل آن در پاورقی، شرح و توضیح داده شده است.