«فرضیه عشق» رمانی عاشقانه با فضایی دانشگاهی و علمی است که رابطهای ساختگی را دستمایه روایت قرار میدهد. داستان از جایی آغاز میشود که اولیو، دانشجوی دکتری، برای متقاعد کردن دوستش درباره وضعیت عاطفی خود، با آدام کارلسن، استاد جوان و جدی دانشگاه، وارد یک توافق ظاهری میشود؛ اما این فرضیه ساده، با آشنایی بیشتر آنها با احساسات، انتخابها و فشارهای زندگی دانشگاهی، دستخوش تغییر میشود. علی هیزلوود در این رمان، طنز، گفتوگوهای صمیمی و فضای پژوهش و آزمایشگاه را با رابطهای عاطفی که بهتدریج شکل میگیرد ترکیب کرده است. این کتاب برای علاقهمندان به رمانهای عاشقانه معاصر، روایتهای دانشگاهی و داستانهایی با محوریت شخصیتهای زن در فضای علمی انتخاب مناسبی است.