کتاب اگزیستانسیالیسم و اصالت بشر اثر ژان پل سارتر

در مورد اگزیستانسیالیسم، موضوعات و مفاهیم بسیاری هستند که  فهمشان از درجه اهمیت بالایی برخوردارند. یکی از مهمترین مفاهیمی که در دیدگاه‌های سارتر مطرح می‌شود، مسئله‌ی تقدم وجود بر ماهیت است. سارتر در این کتاب مفاهیم فلسفی از دیدگاه اگزیستانسیالیسم را بررسی کرده‌است. وجود انسان طبق اگزیستانسیالیسم سارتر مقدم بر ماهیت او است. انسان پیش از آنکه تعریف آن به وسیله‌ی مفهومی ممکن باشد وجود دارد. در واقع این مفهوم را با مقایسه بهتر می توان درک کرد. قیچی برای این به وجود می آید که بتواند چیزی را برد. در واقع اول نیاز بریده شدن، چیزی به وجود آمده است و بعد برای پاسخ به آن قیچی ساخته شده است. اما انسان برای چه چیزی به وجود آمده است؟در تاریخ نگاری زندگی ژان پل سارتر آمده است : «سارتر در روز ۲۱ ژوئن ۱۹۰۵ در پاریس به دنیا آمد. او در 1922 دیپلم گرفت و در سال 1929 در امتحانات نهایی رشته فلسفه جایگاه نخست نصیب او می‌شود و جایگاه بعدی را سیمون دوبووار از آن خود می‌کند. سیمون دوبووار، فیلسوف، نویسنده و فمینیست فرانسوی همراه و همدم مادام‌العمر او بود. آشنایی این دو به سال ۱۹۲۹ و زمان آمادگی دوبووار برای امتحانات فلسفه در سوربن بازمی‌گردد. سارتر از کودکی در پی کسب شهرت بود. به همین دلیل به نویسندگی روی آورد. با این همه مدت‌های مدیدی نوشته‌هایش یکی پس از دیگری از سوی ناشران بازگشت داده می‌شدند و او بدین خاطر نتوانست به آرزوی دیرینه‌اش جامه عمل بپوشاند. اما در ۱۹۳۸ و با نگارش نخستین رمان فلسفی‌اش با نام "تهوع" به شهرتی فراگیر دست یافت. در این رمان تکان دهنده دلهره وجود و بیهودگی ذاتی هستی، با جسارتی بی‌سابقه ترسیم شده‌است. از سال ۱۹۷۳ به بعد تقریباً تمامی قدرت بینایی خود را از دست داده بود و دیگر قادر به نوشتن نبود، با این همه او سعی می‌کرد با انجام مصاحبه‌ها، دیدارها و حضور در مراسم کماکان چهره‌ای فعال و اجتماعی از خود نشان دهد. ژان-پل سارتر در روز ۱۵ آوریل ۱۹۸۰ در سن ۷۵ سالگی در بیمارستان بروسه پاریس در پی خیز ریوی از دنیا رفت. او حتی تا پایان عمر یک چهره سرشناس جهانی باقی‌ماند؛ خبر درگذشت او به سرعت در سراسر جهان پخش شد و حدود ۵۰ هزار نفر در پاریس در مراسم خاکسپاری اش شرکت کردند، در حالی که بیش از ده سال از افول سارتر در فرانسه گذشته بود. این مراسم پرجمعیت‌ترین تشییع جنازه یک فیلسوف در قرن بیستم بود؛ از این نظر می‌توان او را به ولتر - فیلسوف بزرگ عصر روشنگری فرانسه - تشبیه نمود.»