رستگاری بیژن
این نگارگرای ارزشمند که از صفحهای از شاهنامه فردوسی برگرفته شده، صحنهای دراماتیک و پرتنش از حماسههای ایرانی را به تصویر میکشد. موضوع این اثر، لحظهی سرنوشتساز نجات بیژن توسط پیران است؛ داستانی که در آن وفاداری و شجاعت در تقابل با سرنوشتی تلخ قرار میگیرد. این صحنه که با ظرافت تمام به قلم نقاشان دورهی دکن هندوستان ترسیم شده، روایتگر پیچیدگیهای روابط انسانی و حماسی در ادبیات کهن ایران است و بیننده را به دل روایتهای کهن میکشاند.
هنرمند این اثر، با الهام از سبکهای نقاشی و نگارگری آن دوران که ترکیبی از ذوق ایرانی و تکنیکهای منطقهای بود، توانسته است ابعاد مختلف این داستان حماسی را در کادری کوچک و دقیق به تصویر بکشد. استفاده از مرکب، رنگهای آبرنگی غیرشفاف و طلاکاری در این اثر، نشاندهندهی اوج ظرافت و کیفیت مادی در نگارگریهای قرن یازدهم هجری است. هر خط و هر رنگ در این صفحه، گواهی بر مهارت استادان آن زمان در انتقال مفاهیم عمیق ادبی به زبان بصری است.
این قطعهی نفیس که بخشی از مجموعهی شاهنامه فردوسی است، نه تنها یک اثر هنری، بلکه پلی به سوی گذشتهای روشن و غنی از فرهنگ و ادب ایران زمین میباشد. تداوم حیات این کتابهای خطی و نگارگریها، نشان از اهمیت و ارزش همیشگی داستانهای فردوسی در فرهنگ ما دارد. ...