بخشی از کتاب
مقدمه
از دعاهای مشهور که خواندن آن در دوران غیبت حضرت مهدی(ع) مورد سفارش شده، «دعای عهد» است. امام صادق(ع) درباره این دعا فرموده است:
مَنْ دَعا اِلَی اللَّهِ اَرْبَعینَ صَباحاً بِهَذَا العَهْدِ کَانَ مِنْ اَنْصارِ قَائِمنا وَاِنْ مَاتَ اَخْرَجَهُ اللّهُ اِلَیْهِ مِنْ قَبْرِهِ وَاَعْطاهُ اللّهُ بِکُلِ کَلِمَهٍ اَلْفَ حَسَنَهٍ وَمَحاعَنْهُ اَلْفَ سَیِئَهٍ…؛
هر کس چهل صبحگاه، این دعا را بخواند، از یاوران قائم(عج) خواهد بود و اگر پیش از ظهور او بمیرد، خدای تعالی او را زنده خواهد کرد، تا در رکابش جهاد نماید و به شماره هر کلمه از آن، هزار حسنه برایش نوشته میشود، و هزارخطا از او محو میگردد.[1]
این دعا، دارای آثار و برکات فراوانی دردنیا وآخرت است. یکی از نزدیکان امام خمینی; میگوید:
یکی از چیزهایی که امام در روزهای آخر به من توصیه میکردند، خواندن دعای عهد بود. ایشان میگفتند: «صبحها سعی کن این دعا را بخوانی؛ چون در سرنوشت، دخالت دارد»