نگارگری سلطنتی
این نگارگری ارزشمند، پرترهای پس از وفات محمدشاه، امپراتور مغول (۱۷۱۹–۱۷۴۸ میلادی)، است که در سال ۱۷۶۴ و در اوج افول قدرت درخشان امپراتوری مغول، در منطقه لکهنو هندوستان خلق شده است. در این شاهکار هنری، امپراتور بر تختی نشسته و در دست خود عقابی را نگه داشته است. هنرمند با استفاده از المانهایی همچون فرش، بالشی زیرین و هاله نورانی پشت سر، جایگاه سلطنتی و مقام والای شخصیت اصلی را با ظرافت تمام به تصویر کشیده است.
فضای تصویر با الهام از پنجرهای رو به بیرون طراحی شده و بر روی طاقچه آن، فرشی طلایی با نقش گلهای لاله یا نیلوفر آبی گسترده شده است که محل حضور امپراتور را برای ناظران بیرونی مشخص میکند. امضای هنرمند به زبان فارسی، که زبان مشترک و ادبی امپراتوری مغول بود، در حاشیهی منجلیدار تصویر قرار گرفته و بر اصالت اثر و پیوند فرهنگی این دوره تأکید میکند.
این اثر که پس از مرگ امپراتور و فروپاشی بخش بزرگی از دربار مغول نگاشته شده، نه تنها یک پرتره، بلکه ستایشی باشکوه از ثروت، قدرت و شکوه دوران گذشته امپراتوری است. ...