این کتاب به نقد و بررسی مسائل خانواده از منظر فمینیسم با تأکید بر فمینیسم اسلامی میپردازد. سراجزاده در آن:
1. فمینیسم اسلامی را تفسیری فمینیستی و زنگرایانه از اسلام تعریف میکند که بر دفاع از حقوق زنان با اتکا به منابع دینی تأکید دارد.
2. ناسازگاریهای بنیادین بین آموزه های فمینیسم غربی و تعالیم اسلامی را در حوزه خانواده تحلیل میکند.
3. به آسیب های فرهنگی ناشی از اقتباس عناصر مخرب غربی در خانواده اشاره دارد و از فروپاشی خانواده در غرب به عنوان عبرت یاد میکند.
منابع و روششناسی
روش: مطالعه کتابخانه ای و تحلیل محتوا.
منابع: شامل آثار فمینیستی (مانند سیمون دوبووار)، منابع اسلامی (مانند نهج البلاغه) و پژوهش های مرتبط با خانواده.
این اثر از پژوهشکده الهیات و خانواده حمایت شده و بهعنوان مرجعی برای نقد رویکردهای فمینیستی به خانواده شناخته میشود.