مَلیلهکاری یا ملیلهسازی شاخهای از هنر فلزکاری است که در آن با مفتولهای نازک نقره ظروفی تزئینی میسازند. نقره به کار رفته در این هنر عیار 100 دارد.ریشه ملیله در ایران به دوره هخامنشیان بر میگردد.
مراحل ساخت:
در این مرحله ابتدا یک صفحهٔ مستطیلی با جنس و ابعاد متفاوت از صفحهٔ مفتولی تهیه شده از مرحله نخست تهیه کرده و یک سطح آن را آغشته به موم میکنند به نحوی که لایه ای به ضخامت 3تا4میلیمتر از موم روی صفحه را بپوشاند حال یک قالب متناسب با شکل محصول موردنظر بریده و روی صفحهٔ مسی قرار داده سپس نواری را که پهنایی بیش از نوار میله دارد در اطراف قالب گذاشته تا شکل قالب را به خودگرفته و درون موم قرار بگیرد
سپس دیوارههای بعدی کار را از جمله قسمتهای میانه و سطوح را با نقوش ملیله که قبلاً توسط دست یا ابزاری ظریف با نوار ملیله ساخته شدهاست پر میکنند بعد با مفتولهای فولادی بسیار ظریف این نقوش ملیله را میبندند تا به هم نخورند. حال نوبت به ذوب موم رسیدهاست برای اینکار اسکلت ملیله ساخته شده را از صفحهٔ زیرین خود جدا کرده و روی سطحی صاف و هموار قرار میدهند.
سپس مقداری از مخلوط براکس و برادهٔ نقره روی آن ریخته و شعله گاز را روی آن حرکت میدهند به این کار لحیم کاری گویند چون در اثر این کار گرده لحیم ذوب شده و سبب اتصال نقشهای کوچک با یکدیگر و با دیواره نقش میشود. ...