### معرفی کتاب پیوند جان و جانان
نماز و نیایش، دو بال مرغ دل برای پرواز تا آشیانهی تقرب است. نماز، راه وصال است و نیایش، زبان وصل. آنان که دل به نماز بستهاند و پیوسته سرود نیایش را زمزمه میکنند، حقیقت هستی را دریافتهاند. بینمازی، بیگانگی از حقیقت و محبت است و لب فروبستن از نجوا با خدای مهربان، محرومیت از شیرینترین تجربهایمعنوی است.
نماز کلمهای پارسی، از ریشۀ «نم»، به معنای خمشدن و تعظیمکردن است. در متون کهن فارسی، نماز به معنای دعا و نیایش نیز به کار رفته است. آیین نماز در همۀ ادیان جایگاهی بلند دارد. بندگان شکرگزار کسانی هستند که نماز به جا آورند و برپاداشتن نماز را نیازی درونی بدانند، نه ترس از عقوبت الهی و انجامندادن تکلیف الله الرحمن.
## بخشی از کتاب پیوند جان و جانان
طفل ميگريد چو راه خانه را گم ميکند
چون نگريم من که صاحبخانه را گم کردهام؟
نيت، ريشة نماز است. در درختان، اگر ريشهها زنده و پرتكاپو باشند و بتوانند آب و خاك و آفتاب را در جان خود بپرورند، گياه سرزنده ميشود و نشاط ميگيرد. از اين رو است كه ميتوان گفت، همة حقيقت نماز در نيت آن خلاصه ميشود و اگر نمازگزار در اين مرحله به توفيق رسد، بهحتم در سرتاسر نماز توفيقمند است و برخوردار از حضور قلب شايسته. ...