م برجسته مرحوم شیخ محمدهادی طهرانی نجفی، از علمای اواخر قرن 13 هجری و اوایل قرن 14 هجری در نجف اشرف و از محققان مدققی است که در زمینه های مختلف علوم اسلامی صاحب نظر بوده و ضمن تدریس و تربیت شاگردان، با حریت و جسارت کم نظیری به ارائه نظرات و آرای بکر و بدیع در زمینه فقه و اصول فقه پرداخته و انتقادهایی تند و بی محابا به حکمت صدرایی و عرفان ابن عربی نموده است. در این تحقیق به همراه ارائه متن منقح برخی از آثار کلامی مولف مختصری از شرح حال ایشان ارائه شده و طی آن برخی از شاگردانش معرفی گردیده و از آثار و تالیفات کلامی او یاد شده سپس به عرضه آرای خاص و ابتکاری او در مباحث گوناگون پرداخته شده است.