نقاشی سنتی
نگارگری شیرین و فرهاد
این نگارگری زیبا، صحنهای باشکوه و احساسی از داستان عاشقانه و تراژیک شیرین و فرهاد را به تصویر کشیده است. در این اثر هنری، شیرین، ملکهای ارمنی، به همراهی کاروانی به محل کار فرهاد، مجسمهساز و مهندس بزرگ، میرود. فرهاد که در حال کندن کانالی از دل کوهها برای هدایت آب به کاخ شیرین است، با دیدن بانو، ابزار کارش را رها کرده و با سپاسگزاری، نوشیدنیای که او تقدیم میکند، میپذیرد. این لحظه، اوج مهربانی و احترام متقابل میان هنرمند و شاهزادهای است که او را دوست میدارد، هرچند که عشق شیرین به پادشاه ایران، خسرو، معطوف است.
رنگهای زنده و ظرافت خط در این صفحه، داستان را با عمق و جادوی ویژهای روایت میکند. تصویرسازی صحنه، با الهام از یکی از سنگنگارههای تاریخی و باشکوه «تاق بستان» در ایران، که به دستور خسرو دوم، پادشاه ساسانی، ایجاد شده بود، طراحی شده است. این تلفیق هنر ساسانی با داستانهای حماسی و عاشقانه، نشاندهنده پیوند عمیق هنر ایرانی با میراث فرهنگی پیش از اسلام و پس از آن است. در پسزمینه، صخرهای بنفشرنگ با مجسمهای از چهره شیرین که فرهاد با عشق بر آن حکاکی کرده است، نمادی از عشق پاک و فداکارانه اوست.
این برگ از یک نسخ خطی نفیس، متعلق به «خمسه» نظامی گنجوی، از بزرگترین شاعران کلاسیک ایران است که در سال ۸۸۶ هجری قمری (مصادف با ۱۴۸۱-۱۴۸۲ میلادی) در شیراز نگاشته شده است. ...