عشق در تداول عامه عبارت است از هیجان و شوق مستمر و غلبه محبت نسبت به محبوب که اوج آن وصال با محبوب است ، اما در اصطلاح حکما و عرفای اسلامی ، مخصوصا در ایران ،غالبا مرادف و معادل ود و حتی خب به کار می رورد و آن را عبارت می دانند از میل طبیعی شدید به آنچه مطلوب و لذت بخش طبع است و سبب آن ممکن است خودپرستی یا جلب نفع باشد ....