کتاب اخلاق ربانی 42 رضا به قضا و قدر الهی - حاج آقا مجتبی تهرانی

رضا صرفاً ترک اعتراض و شکایت نسبت به قضا و قدر الهی نیست بلکه عبارت از حالت خشنودی و خرسندی و پسند نفس نسبت به هر امری از امور است. علاوه بر رضای عبد از رب، رضای رب نسبت به بنده هم مطرح است که طبق معارف دینی عبارت از رستگاری بزرگ است. حضرت آیت الله العظمی حاج آقا مجتبی تهرانی (ره) در سال 1361 طی بیاناتی به نحو مبسوط به تبیین رذیله سخط و ضد آن یعنی حالت روحی رضا پرداختند و موضوعات مرتبط با صفت رضا مانند پسند بلا و مصیبت، عدم تنافی دعا و کوشش با مقام رضا، منشأ پیدایش رضا، درجات رضا و موضوعات فراوان دیگر مرتبط با آیات و روایات معصومین (ع) تقدیم علاقه‌مندان کرده‌اند.