کنترل اجتماعی در نهج البلاغه

انچه در این کتاب میتنی بر گزاره های مرتبط با کتاب نهج البلاغه ، استنباط و ارائه شده دیدگاهی است ک سعی می کند همه عناصر دخیل در کنترل بر کنش های انسان را به صورت نظام واره ای مدنظر قرار دهد . محصول چنین رویکردی ، سلامت نسبی سطوح سه گانه فردی ، بین الافرادی و کلان اجتماعی از کجروی هاست .نظام واره کنترل اجتماعی فرایند مستمری است ست که مسئولیت آفرینی و مسئولیت پذیری را در ساحت های فردی گروهی و ساختاری دنبال می کند و عوامل و عناصر دخیل در آن را معین می سازد این نظام واره تاثیرگذاری جامعه پذیری و کنترل کجروی ها را در مراحل و ابعاد مختلف از طریق درونی سازی هنجارهای اجتماعی و دینی موجب می گردد در این نظام بار چرخه کنترل با القائ آموزه های تربیتی و دینی برای ایجاد و درونی سازی آگاهی ها آغاز و پس از عبور از مرحله میانی توسعه پیوندها و مسئولیت ها به سطح ساختارهای نظام اجتماعی می رسد و تکمیل می شود به واقع نادیده انگاری این رویکرد نظام واره ای در در جوامع امروزی است که موجب فزونی انحرافات اجتماعی و ناگزیر ای در جوامع در سازگاری با آنها به عنوان هنجار شده است