نویسنده: محمد علی محسن زاده
گویشوران غیر عرب، گاه مى توانند مفاهیم مد نظر خود را به مخاطب منتقل كنند، اما نیازمند آن هستند كه «الگوهاى شایع و مرسوم» نزد گویشوران اصیل زبان عربى را بیاموزند تا جمله اى كه ارائه مى كنند، براى اهل زبان «مألوفتر» و «مقبول تر» افتد. این معنى را مى توان نیاز به شناخت «سیاق جمله سازى» یا «الگوهاى جمله سازى» یا «اسلوب» نامید. زبان عربى نیازمند جدى گردآورى و معرفى این الگوهاست و نوشتار حاضر، تلاش متواضعى براى این مهم است.