مقدمه :
پیکرشناسی زمین متشکل از سه کلمه زمین) GE ، شکل Morphs و شناسائی Logos ) از منشاء یونانی که در باره تفسیر و تشریح ناهمواری های زمین شامل خشکیها و کف دریاها بحث و گفتگو میکند (1). همانند سایر علوم طبیعی ارتباط بسیار نزدیکی با علوم زمین شناسی شیمی زمین خاک شناسی اقلیم شناسی آب شناسی و زیست شناسی دارد. پیکرشناسی زمین معرف علمی ترکیبی است که هدف آن بررسی اجزاء اصلی تشکیل دهنده محیط طبیعی میباشد وديه
اگر به ساده ترین شکل اولیه آن توجه شود در نهایت ناهمواری از پیوستگی سطوح کم و بیش وسیع توپوگرافی تشکیل شده که دامنه نامیده میشود مشخصه این عنصر پایه در درجه اول شیب آن است.
زاویه ای که سطح این عارضه با سطح افق تشکیل میدهد قابل اندازه گیری است. اندازه آن بر حسب درصد یا درجه بیان میشود که میتواند از تقریباً هیچ تا متجاوز از 90 درجه در حالت محدب متغیر باشد (2) . تغییرات احتمالی شیب در طول نیمرخ عرضی دامنه به سمت پای آن به طور متوالی در هر دو جهت کاهش یا افزایش مییابد و انحناء کاو یا کوژ آن را
مشخص میکند.