سفرنامه ژان اوتر به قلم خودش طبق نسخه چاپ اول 63 ( نایاب )

"ژان اوتر" در قسطنطنیه با وزیری فرانسوی زندگی می‎کرد و با یک مقام دیپلمات، نویسنده و جغرافیدان ترک نیز در قسطنطنیه آشنا شد. او از طریق وزیر فرانسوی با احمد پاشا والی بغداد ارتباط برقرار کرد و به همراه وی به اصفهان سفر کرد و در ژوئیه 1737 به آنجا رسید. در آنجا به مطالعه زبانها و وضعیت کشورهای شرقی ادامه داد و همچنین با آثار هندی آشنا شد که نادرشاه در سال 1733 پس از فتح قندهار و دهلی به ایران آورد. "ژان اوتر" در طول اقامت خود در مشرق زمین، دانش گسترده‌ای از زبان‌های عربی، فارسی و ترکی کسب کرده بود و این مساله باعث شهرت او در اروپا شد. او حتی از طریق سفرنامه‌ی خود که مملو از اطلاعیه‌های جغرافیایی و تاریخی بود و به آلمانی نیز ترجمه شده بود، شهرت بیشتری یافت. "سفرنامه ژان اوتر" بر اساس مشاهدات شخصی او در طول ده سالی است که پیوسته در سفر بود و طی آن چندین راه آبی را کاوش کرد و در برخی از لشکرکشی‌های نادر شاه شرکت کرد. "سفرنامه ژان اوتر" شامل توضیحات بی‌نظیری از شهرهای شرقی از جمله اصفهان، بغداد، موصل و بصره است و همچنین نکاتی در مورد عرض جغرافیایی شهرهای مختلف به گفته منجمان عرب را در بردارد. در سوئد، بر اهمیت کار وی در علم جغرافیا تأکید شده و او جز اولین اروپایی‌هایی بود که در اثر خود به بناهای تاریخی و آداب فرهنگی قابل‎توجه در کشورهای شرقی اشاره داشت.