کتاب «دیوان امام»، مجموعه اشعار امام خمینی سلام الله علیها، به زبان فارسی است. این اثر توسط انتشارات عروج وابسته به موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره) و در قطع رحلی به چاپ رسیده است.
امامخمینی بر حسب ضرورت از هنر شعر برای ابراز عقاید و بیان رازهای دل بهره میجست، و پس از فراغت از ادای وظیفه و در احوال خاص، غزل یا قطعهای حتی در حاشیه روزنامهای مینوشت.
فرایند سرایش اشعار و شکلگیری دیوان امامخمینی را میتوان به دو دوره، تقسیم کرد:
دوران جوانی: بخشی از سرودههای امامخمینی که در دیوان آمده، مربوط به دوره جوانی اوست. اما هیچیک از اشعار این دوران به صورت دیوان، چاپ نشده و به دلایل نامعلوم، مفقود شدهاست.
دوران کهنسالی: امامخمینی پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به خواهش و اصرار فاطمه طباطبایی، دوباره اشعاری در قالبهای متنوع و بیشتر با مضامین عرفانی سرودهاست.
امامخمینی در بیشتر قالبهای شعر فارسی، سرودههایی دارد و از بیشتر آرایههای ادبی بهره جسته و از میان سبکهای چهارگانه مشهور ادیبان ایرانی، به سبک عراقی نظر داشتهاست.
هیچیک از سرودههای امامخمینی تا وقتی ایشان در قید حیات بوده، به صورت مستقل چاپ و منتشر نشد. تا اینکه مؤسسه تنظیم و نشر آثار امامخمینی در سال 1372 توانست «دیوان امام» را تنظیم و منتشر سازد.
برخی غزلیات دیوان، بهویژه غزل «چشم بیمار» مورد توجه ویژهای قرار گرفتهاست. ...